Ze hadden namen als The Scream, New Dimensions, Neat Methods, Limitz, Obcures en ze waren ruim veertig jaar geleden wereldberoemd in de gemeente Renkum en omstreken. Wim van Bruxvoort van Neat Methods blikt terug en vooruit.

Nog steeds is hij actief in de muziek, maar nu onder andere in de band Vrienden van Straks en solo als Kleine Bofkont. In juni van dit jaar sluit hij zich twee weken lang op in een zomerhuisje in Ermelo om tien nieuwe songs te schrijven.

Donker

We zitten in de koffiehoek van de Spar in Heelsum en blikken terug op het einde van de jaren zeventig en het begin van de tachtiger jaren. De donkere dagen van de punk, de opkomende new wave en het doemdenken in de wereld.

The Scream speelde punk, dat vond ik maar niks

Wim van bruxvoort

,,Ik had in die tijd voor 125 gulden mijn eerste akoestische gitaar gekocht, in Arnhem. Ik noteerde teksten en akkoorden in een speciaal boekje en zo speelde ik Streets of London, House of the Rising Sun, Heart of Gold en Morning Has Broken”, zegt de oud-inwoner van Heelsum en Renkum. Nu woont hij in Arnhem, maar is nog geregeld in zijn oude woonplaatsen te vinden.

Garage

De eerste bandervaring was in de garage van Joep van der Meer, die toen aan de Prins Bernhardlaan in Heelsum woonde. Uiteindelijk vormde hij samen met Theo Tollenaar, Bertus van Aalst en René Bubberman de band Neat Methods. ,,Joep ging verder met Ab Bosman en Wim Konink als The Scream. Zij speelden punk, maar dat vond ik niks. Wij wilden meer funk en disco.”

Inmiddels was hij overgestapt van gitaar op basgitaar. ,,Het was er eentje van papagaaienhout, kostte tachtig gulden. We plugden allemaal in op een kleine versterker die we hadden geleend. Volume op maximaal en voor je het wist was het apparaat door de trillingen van de vensterbank gevallen.”

Bergaf

Wim komt niet meer bij van het lachen als hij vertelt over het geërfde orgel dat ze bij Bertus van Aalst aan de Doornenkampseweg hadden opgehaald en naar Theo’s huis -en oefenruimte- wilden brengen. ,,Het was een harmonium dat we op een soort zeepkar de Prins Bernhardlaan en Kerkweg bergaf wilden laten rijden. Het ging steeds harder, het orgel had er kennelijk heel veel zin in.”

Op een gegeven moment dachten we dat er iets in brand stond, bleek het harmonium op 110 volt te staan

wim van bruxvoort

Nadat ze de stekker in het stopcontact hadden gedaan en de volumeknop helemaal naar rechts gedraaid, speelden ze hun eerste nummers. ,,Je kon het harmonium amper horen”, zegt Wim. ,,Maar wel ruiken. Op een gegeven moment was de lucht zo sterk dat we dachten dat er iets in brand stond.” Nader onderzoek wees uit dat de stroomschakelaar op het elektrische apparaat op 110 volt stond in plaats van de 220 die uit het stopcontact kwam.

Neat Methods was inmiddels versterkt met Annemarieke van Wijk en Liesbeth van den Bosch, later de vrouw van Wim. ,,Ze zat net als ik bij jongerenkoor Voces Pacis en zei ja toen we vroegen wie er bij ons wilde gaan zingen. Toen hadden we overigens nog niets met elkaar.”

In die tijd waren niet alleen Neat Methods en The Scream actief, maar ook The Obscures en The Limitz. Wim: ,,Ik herinner me ook dat je in Oosterbeek een band had met de naam Claprose en verder een band die Zenith heette en later werd omgedoopt tot Eigenwijs.”

Uit elkaar

Na het verlaten van de middelbare school viel Neat Methods uit elkaar en lang deed Wim niet zo veel meer in de muziek. ,,Toen ik 35 was, benaderde Joep van der Meer mij met de vraag of ik het leuk vond om samen weer muziek te gaan maken.”

Met Oud Zeer speelden we Nederpop in een eigen stijl

wim van bruxvoort

Dat vond Wim en goed idee en na korte tijd zag de Nederlandstalige band Oud Zeer het levenslicht. ,,Op een of andere manier pasten de vocalen van Joep en mij erg goed bij elkaar. Verder zaten Berend-Jan de Nooij en Bram Kuhlemeier in de band. We oefenden in het toenmalige jongerencentrum Lijn 50 aan de Van Ingenweg en traden zo’n vijftien keer per jaar op. Het waren Nederpopliedjes in een eigen stijl.”

Ergens rond 2008 ruilden de bandleden hun versterkte instrumenten in voor akoestische en gingen ze verder als Vrienden van Straks. ,,Als je akoestisch speelt, bereik je weliswaar minder mensen, maar je hebt meer contact. Het geeft gewoon een goed gevoel als iemand kippenvel krijgt van een liedje of bij de toegift vraagt om dat ene liedje dat jou ook veel doet.”

Bofkont

Nadat hij al eens solo ging met een elektronisch album onder de naam Brux, is hij nu in zijn eentje op het podium te vinden als Kleine Bofkont. ,,Ik werd gevraagd om voor de veertigste sterfdag van dichter C. Buddingh’  in Dordrecht een aantal van zijn nonsensgedichten op muziek te zetten. Dat vond ik een eer. Al op de middelbare school vond ik zijn teksten geweldig. Op die memorial heb ik nog even met zijn zoon gesproken. Dichterbij kun je niet komen.”

De naam Kleine Bofkont komt uit een gedicht van Buddingh. ,,Ik vind het een mooie en passende naam. Daarom hou ik ‘m ook aan.” Als bofkont sluit hij zich binnenkort ook vrijwillig op in het familievakantiehuisje in Ermelo om tien nummers te schrijven.

Benieuwd

,,Ik moest echt intekenen op die twee weken, want mijn kinderen zijn daar ook regelmatig met hun kinderen. Ik ben heel benieuwd wat er gaat gebeuren in die twee weken. Ideeën heb ik wel, maar geen flauw benul wat eruit gaat komen.” Het levert waarschijnlijk een nieuw album op en ook een reeks bescheiden optredens. Wim: ,,Maar dat geeft niet, Mijn ambitie is om groot succes te behalen in kleine kring.”

Lees hier het interview met Jack Jarryd, de succesvolle oud-Heelsumse en -Renkumse singer/songwriter.

Steun en doneer!

Online magazine RNKM brengt verhalen die anderen laten liggen en schrijft met aandacht en een frisse blik over dagelijkse zaken uit de zes dorpen. RNKM is een initiatief van mij – freelance journalist Kees Jansen – en heeft geen betaalmuur of opdringerige reclames. Iedereen kan alle artikelen gratis lezen. Ik vind het leuk om RNKM te maken, maar het kost wel veel tijd.

Waardeer jij wat ik doe en wil jij dat uitdrukken in een bijdrage, klik dan op doneren. Je maakt het zo mede mogelijk dat RNKM blijft bestaan. Alvast dank.

Deel dit verhaal